|
 |
 |
 |
 |
Commissaris: fiscale ondernemer?
Daar waar de commissaris arbeidsrechtelijk misschien gebaat is bij de aanwezigheid van een arbeidsovereenkomst, is dit fiscaalrechtelijk niet (altijd) het geval.
Op basis van een fictie in de Wet op de Loonbelasting is de vergoeding die een commissaris ontvangt van een vennootschap onderworpen aan loonbelasting. Volgens een recente uitspraak van Hof Arnhem werkt deze fictiebepaling door in de inkomstenbelasting. Als gevolg hiervan zijn kosten die de commissaris maakt, zoals autokosten of kosten voor een secretaresse, niet aftrekbaar. Het is immers niet mogelijk om kosten af te trekken die gemaakt zijn om loon uit dienstbe-trekking te genereren. De Hoge Raad heeft in bovengenoemd geval nog geen arrest gewezen, dus de uitkomst is nog onzeker.
De Hoge Raad heeft eind 2008 wel geoordeeld dat de vervulling van een aantal commissariaten, waarbij eveneens ondernemersrisico wordt gelopen, is aan te merken als winst uit onderneming en niet als loon uit dienstbetrekking. Bij de beoordeling of sprake is van winst uit onderneming wordt gelet op het aantal commissariaten dat een commissaris vervult en de vraag of de commissaris ondernemersrisico loopt. Onder ondernemersrisico’s worden verstaan:
• het risico dat de opbrengst van de werkzaamheden hoger of lager zal zijn;
• het risico dat de kosten de baten overtreffen;
• het debiteurenrisico;
• het risico minder of geen opdrachten te krijgen (continuïteitsrisico);
• het wettelijke aansprakelijkheidsrisico en beroepsaansprakelijkheidsrisico;
• het ziekte- en invaliditeitsrisico.
Indien de vervulling van een aantal commissariaten kwalificeert als winst uit onderneming, kunnen de kosten van de opbrengst worden afgetrokken en kan de commissaris wellicht aanspraak maken op de zelfstandigenaftrek en de MKB winstvrijstelling. In fiscale zin dus misschien liever geen arbeidsovereenkomst?
|
